ÂŞIKLAR



Aşkları müstesna, sevdası özel,

Bayrağı burçlara diker âşıklar,

Gözler ışıl, ışıl yüzleri izel,

Bayrağı burçlara diker âşıklar.



Bulunmaz gönlüne ne pasak ne kir

Doğruları söyler, doğruları der

Helâdan kazanır, helalinden yer,

Sanma her sofraya çöker âşıklar



Kötüyü hicveder batırır yere,

Bütün zalimleri sevmez bir kere,

Yerinden oynasa sallansa küre,

Kötünün bileğin büker âşıklar



Her zaman bayrağı göğe kaldırır,

Gönül testisine Kevser doldurur,

Hak edene hak ettiğin buldurur,

Hainin yüreğin söker âşıklar



Tüm Oğuzsoylu’lar hakkın aşığı,

Haksız olanlarla olmaz keşiği,

Çalarlar, söylerler, türkü, koşuğu,

Sürekli gözyaşı döker âşıklar….

Yüreğimin destanı bu -1

Bilmem ki nasıl anlatsam sana?
İçimdeki fıtınayı,ilk baharı, çiğdemi.
Benim umutlarımı,
Senin bana lâyık gördüklerini.
Verdiğin acılara varya,
Öf bile demem de,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahmak ömer destanı.

Doğmuşum dağır başında bir köyde,
Dağların şartlarında yoğrulmuş,
Her bir acıya bağışıklık kesb edip,
Acıların iyi yanlarını bulup,
Barışmışım ızdıraplarla,
Ahh bile demem de,
Bunlar benm yüreğimin,
Ahmak ömer destanı.

Derken bu kap bana dar gelmeye başladı,
Ufukta bir şeyler sezinledim,
Leylekler her mart ta umut getirdiler,
Dahada; dahası var dediler,
Senin Dünyalarıyın dahası,
Tuhh bile demem dee
Bunlar benim yüreğimin
Ahmak ömer destanı...

Ömer Çetinkaya

Yüreğimin destanı bu-2

Olursa olsun dedim,
Hiç mi hiç yılmadım,
Başıma gelen her olayın,
Mutlak bir iyi yanını buldum,
Hiç bir acıma inan,
Yuhh bile demem de,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahmak ömer destanı.

Ölüm gördüm üç yılda üç tane
Allah(cc) ımın emridir dedim,
Anam,babam refikai hayatım,
Dört yavru vardı yozdum,
Acılarda yüzdüm,
Eyvahh bile demem de,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahmak ömer destanı.

Yeniden yuva yaptım,
Çifte meyveli,torunlardan küçük,
Çalıştım çabaladım, tekaüt oldum,
Ufkumda iki taşlı bir kapı göründü,
Dolu dolu yaşamadan (657) sonrasını,
Ahhh ah bile demem de,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahmak ömer destanı...

Ömer Çetinkaya


Yüreğimin destanı bu-3

Benim üzüntüm şu,
Niye geldin demezler,
Ne getirden? diyenlere,
Ben ne diyeceğim?
Hayatımın hiç kârı,
Yooh bile demem de,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahmak ömer destanı.

Karda gezdim iz yok,
Çamurda gezdim izim yok,
Hasılı bu Dünyada benim,
Yol,su köprü gibi,
İz yapacak gücüm yok,
Vahh vah bile dememde,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahma ömer destanı.

Ne vasiyette bulunayım,
Haniya elimde ne varda,
Allahım(cc) bu günüme şükür noktasın da,
Konduk mamur olamadım,
Göçtüm virân gidiyorum,
Hahh bile demem de,
Bunlar benim yüreğimin,
Ahmak ömer destanı...

Ömer Çetinkaya

congeri
30.11.2011

Allah(cc) Senden Razı Olsun
* * * * *
İnsanlığım sen öğrettin.
Allah(cc) senden razı olsun.
Bir hiç idim adam ettin.
Allah(cc) senden razı olsun.
*
Kainatın güneşi sen.
Ne bildimse aldım senden.
Yoluna geçsem bedenden.
Allah(cc) senden razı olsun.
*
Nur oldu iki alemim.
Sana borçlu bu bedenim.
Senle bildim İman Dinim.
Allah senden razı olsun.
*
Tüm alemim karanlıktı.
Bildim senin yolun Haktı.
Her Hadisin Nur ışıktı.
Allah(cc) senden razı olsun.
*
Sen okuttun sen yazdırdın.
Bana güçsün sen gezdirdin.
Aşk yaramı sen azdırdın.
Allah(cc) senden racı olsun.
*
Congeriyim sana kurban.
Her insansa sana hayran.
İmanla gidem dünyadan.
Allah(cc) senden razı olsun...
* * * * *
Çmer Çetinkaya
Congeri
11.11.2011

Yiğidim Kulak ver, dinle sözümü,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum,
Son defa konuşup açtım özümü,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum

İlkesizin Ülküsü de olmazmış,
Ülküsüzün ilkesi de ollmazmış,
Ülküsüzün Ülkesi de olmazmış,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum,

Sabırsız, sebatsız bir nebat olma,
Sabırla yeteni erkenden yolma,
Mihricanı bekle ilk güzde solma,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum,

İnançsız, şuursuz, erdemsiz dolma,
Manasız, sebepsiz boş yere gülme,
İlimsizi, irfansızı dost bilme,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum,

Fikirsiz, zikirsiz dolma da boş kal,
Görenler desinler ne bundaki hal,
Bir şeye yaramaz bal yesen de bal,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum,

Şuasız, şuursuz yaşanır sanma,
Yanarsan narda yan islimde yanma,
Doğrudan yana ol, riyaya kanma,
İlkesiz, ülküsüz yaşanmaz yavrum,

OĞUZSOYLUM

Ayyy YÜREĞİMİ YAKAN YANSIN!

Benim neslim yüreğimdir,
Yüreğimi yakan yansın! .
Asker evimin direğidir,
Direğimi yıkan kansın! .
* & *
Bugün on üç dünde otuz,
Can alanın derdi kuduz,
Bir ve bütünüz dür biz,
Bir den ayrı çıkan yansın! .
* & *
Tek vücuduz bu vatanda,
Beraberiz kanda canda,
Senin ananda atanda,
Kem göz ile bakan yansın! .
* & *
Beraat arifesi günü,
Nasıl yıktın söyle beni,
Benden biliyordum seni,
Beynine (SEN) çakan yansın! .
* & *
Kan ile sulanan vatan,
Vatan için şehit atan,
Aramıza nifak katan,
Sen’lik ben’lik takan yansın! .
* & *
Congeri’nin bağrı yandı,
Tetik çeken nasıl can’dı?
Bizden akan on üç kandı,
İnsanlıktan bıkan yansın! .
* & *

Ömer Çetinkaya
Congeri

Şehit olan 13 vatan evladımıza
Yüce Allahtan (cc) rahmet diler
Beraat kandilimizin kutlu ve hayırlara
Vesile olmasını temenni eder şehit yakınlarımızın
Acılı ailesine metanet temennisi ile ülkemizin
Birlik ve bütünlük mayası olması dileklerimle…
Ömer ÇETİNKAYA
congeri

aaah Feryadım o n d a n

beynimde iki tren karşılıklı tek hatta
vurdu vurmak üzere
yönmü sordun sen?
ve
nedisem bilmemki soluksoluğayım
yetti yetecek arası
ecel denen şeb-i aruz
işte bence neş-e bu
yada feryadım ondan
* * *
gecemi kırk`a böldüm
her kırk`ı da sekize
her sekizin onbeş ahı
ve
benim suskunluğum
suskunluğumun girdabı
sen sevdadan bahset
benden çıkan dumanlar üzerine
raks,ın varya feryadım ondan
* * *
afüşte deme ne olur
o hayata asla ayna olma
birde yosmadan dem vurma
ve
sallama o dağınık saçlarını
benim istikbalim
benim hayatım üzerin tel tel
öldü say o zaman sen beni
suskunluğuma örtü feryadım ondan
* * *
suları yıkadım ark ark
gözlerimde
ama sen nerden bileceksin ki?
ve
sevmeyi silmişsin tüm kitaplarından
kaptırmışsın bir zılgıt
benim acılarım üstüne üstüne
sol omuzundan bakman varya
bukle saçlarınla fetyadım ondan
* * *
sen bunları yaz altınıda çiz
söz veriyorum sana söz söz söz
geçeceğim bütün acılarını
ve
açacağım bütün filamaları
yırtacağım kendimi
şey diye anlarsınya şey
ayıp olur korkum varya hani
gönlümden dökülen feryadım ondan
* * *
nasılmı? =bak şöyle tarif edeyimde anla
ayağım yalın meşe közüne bastım
tepemden dumanlar çıkıyor
ve
ben kahkaha atıyorum
senin afüşte yosma gibi laflarını gıtrlaklar
üzerlarine kirpiklerimi gölge eder
yinede sana belli etmem
ne sevgimi ne o sözü feryadım ondan
* * *
amaaan sende seninkisi lafmı? deme
nabzıma bak hele
bu yaşta bu çile ne yaparsın kader işte
ve
dinlemiyorki gönül birde aile terbiyesi
sus ne diyorsun ayıp! duvarları
işte o surun içindeyim ve ve ve
bütün yönlerinde sen senin o amansız sevgin
sevdiğimi diyemiyorum ya feryadım ondan...
* * *
Ömer Çetinkaya
congeri

ÖMER ÇETİNKAYA  BU

Ney üflerim saz çalarım,
Ben de böyle bir insanım.
Seherde kalkıp ağlarım,
Ben de böyle bir insanım.

Suyu havayı okurum,
Ateş'le gergef dokurum,
Ne altın gümüş bakırım,
Ben de böyle bir insanım.

Din ilim dost'u severim,
Derdim şiir gibi derim,
Mert ve dürüst'ü överim.
Ben de böyle bir insanım.

Vara yoğa sabırlıyım,
Ağzım dikili sırlıyım,
Bende senin diyarlıyım,
Ben de böyle bir insanım.

Yansam sana ışık olsam,
Dostlara inâbe salsam,
İyi olsam iyi kalsam,
Ben de böyle bir insanım.

Ömer Çetinkaya adım,
Biraz tuzsuz benim tadım,
Canımı (HAK'ka)  adadım,
Ben de böyle bir insanım...

Ömer Çetinkaya
Congeri
                                       

(CONGERİ)  İŞTE BEN BU

yıllardan kırk altı bidokuzyüz
ocak bir yani zemheri
ablamın bir küçüğü olarak doğumum
ikibin dokuz haziran yirmi
senin beni anlamadığın tarih
seni bilmem ama  işte ben bu

iki kız bir erkek ailenin tek etkeği
orta halli bir ailede çok sevgili büyüdüm
ne istesem heee
olur canımın içili idim
onsekiz yaşında istediğimi aldım
çokmu çok mutlu işte ben bu

işe girdim şehre göçtüm askerden sonra
ev yaptık ocak kurdum çevrem aştı beni
sevenin sınırını çizemedim
ben seni sevmiyorum diyenim hiççç
yüzüm yol kalbim göl idi
işte ben bu

biliyordum bu alem sınav yeri acılarım soru
bindokuzyüz doksan şubat on
babamı yolcu ettim ağlıyamadım doyanaca
bir yıl sonra eşimi sevip aldığım
hiçte sevdiğimi diyemediğim
dört yavrunun anasına işte ben bu

ilki iki oğlan ikitanede suna gibi kız
evlendirdim okuttum ev bark sahipleri
ikinci eşim de oldukca çok çok iyi
hem bana hem yavrulara
yirmi bir yaş farkı var aramızda ama
durum küfüv işte ben bu

bin dokuzyüz doksan üç anamı yitirdim anamı
üç mevtayada doyanaca ağlıyamadım
dost var düşman var neder nasıl ağlarsın,
erkekler ağlamaz derlerdi bana
aslında ağlamak erkekliğimiş
ama ağlayanadım doluyum işte ben bu

günlerden pazar yeni eşim ve ben evdeyiz
sayım memuru gelip sordu tanıdık arkadaşlardan
ibrahim amca öldü yosma bacı öldü durakladı
sevim yenge oda sizlere ömür dedim
arif işe girdi ayrıldı dağıstan istanbulda deniz assubayı
bunca acıya dayana bilen işte ben bu

fatma gelin oldu bir öğretmene
beyi akrabamız yozgat eğmirde
yosma(adını ayşe olarak değiştirdiler)  anamın adıydı
oda kamandan bir öğretmenle evli muş'un bir köyünde
memur arkadaş bakıyor hanım seyrediyor
(gardaşlık bir sen kalmış sın)  dediği işte ben bu

safa oldu oğlumuz said safa sevindik
derken cemali beş yıl sonra
şimdi dört nüfuslu bir aileyiz ama
busefer sorularımın şekil değiştirdi
bin dokuzyüz doksan dörtten beri emekli olalı
yokluk yokluklar karşısında işte ben bu

tırtmak yerine kafayı diyorum ki
bunlar birer soru gelir geçer
yaşın altmış üç olması
gönlüyün deli
dilim kilitli
lalığın a versiyonu işte ben bu

olsun yanlış anlaşıla bilirsin sabret
olabilir her insan yanıla bilir
altı çocuk onbir torun iki eş görmen
hayatı saniye saniye eza ile çek
ben bundan şikayet etmem
o'ndan(cc)  razıyım işte ben bu

yıl ikibin dokuz haziran yirmi bilir bilmez
kendini şair say
karala saçma sözleri
hayel aleminde yaşa anlatmaktan aciz lalık
ve kızana kız hakkın olmadan
işte bu dünya işte ben bu
                                             
çok çok çok özür
sen anlayışsız değilsin ban anlatamadım
sende hiç suç yok suçun hepsi bende
hep yayvan ağızla konuştum
yanlış anlattım yine
özür dilerim çok özür işte ben bu...

                                      Ömer Çetinkaya
                                          congeri
                                        20.06.2009

Sen Kars ta doğsan bile,
Gözlerin İstanbullu.
Van lı olman nafile,
Gözlerin İstanbullu.

Sivas Elazığ Hatay,
Antep Maraş ve Daday,
Doğduğun belde detay,
Gözlerin İstanbullu.

Ankara Yozgat Çorum,
Nev'i ne yapmam yorum,
Balışeh de dururum,
Gözlerin İstanbullu.

Kırıkkale de doğsan,
Çerkez tatar kürt olsan,
Trabzonda bulunsan,
Gözlerin İstanbullu.

Konya Bursa Malatya,
Her insanda huy varya,
Ayağa kalk Sakarya,
Gözlerin İstanbullu.

Çetinkaya nın yurdu,
Gözlerde onun derdi,
Milletimin her ferdi,
Gözlerin İstanbullu...

CONGERİ
Ömer Çetinkaya

şiir yüklemekte zorlanıyoruz mümkünse belli biryerden şiir kayıt işlemlerini kolaylaştırınız saygılar

***

ŞİİRLERİNİZİ bakyeter@bakyeter.net ADRESİNE GÖNDERDİĞİNİZ TAKDİRDE SİTEMİZDE YAYINLANACAKTIR.